Content is in golven geland—March of the Golden, Void Spire, en gerelateerde vleugels—dus vergelijkingen zijn rumoeriger dan na een monolithische release. Twin-dragon-achtige gevechten en zware add fases blazen meters op; check bij ontmoetingen in de stijl van Crown of the Cosmos altijd de boss damage, niet alleen het totaal.

• Gemixte gear tussen groepen verschuift de schijnbare spec power met meerdere item levels.
• Add-zware designs belonen meter padding, tenzij je de breakdown leest.

Wat verandert van week tot week

• Nieuwe ontmoetingen ontgrendelen volgens een strak schema, dus rankings verschuiven voordat de community zich vestigt op standaard strategieën.
• Openbare Mythic logs lopen mogelijk achter op progressie-gerichte groepen die niet alles publiceren.
• Gear levels klimmen nog steeds; een gat van zelfs ~10 item levels kan de relatieve scaling meer veranderen dan een vlak percentage suggereert naarmate het seizoen vordert.
• Geïmporteerde heroic gewoontes, verschillende comp groottes, en “wie had PI” momenten kunnen allemaal dezelfde spec van gevecht tot gevecht herschikken.

Gebruik de tiers hieronder als een grove richtlijn, geen permanent oordeel. Comfort, roster behoeften en gevechtstoewijzingen verslaan nog steeds brute meter kleur.

Pad damage is throughput die de ontmoeting niet verkort—meestal grote AoE op adds die toch wel zouden sterven, of cooldowns die in low-value targets worden gepompt. Als je die damage over de raid herverdeelt, beweegt de kill time nauwelijks, maar de bar van één speler kan er uitzien als een andere game.

• De huidige raid talk citeert vaak void orbs en soortgelijke zwermen: geweldig voor rank-one screenshots, zwak om “echte” superioriteit te bewijzen.
• Augmentation Evoker heeft een andere lezing nodig—een groot deel van de impact loopt via bondgenoten via Ebon Might en gerelateerde effecten, dus persoonlijke bars zijn niet 1:1 te vergelijken met traditionele DPS.
• Elke tier list die leunt op ruwe logs tijdens week-one tuning moet eerst als entertainment worden beschouwd, en pas daarna als wetenschap.

Weeg boss damage, add control en raid utility (grips, externals, buffs) af tegen de totale throughput—de meter beloont in het begin vaak spektakel.

• Devastation Evoker “highlights” op dragon-style gevechten kunnen orb padding weerspiegelen, niet alleen skill.
• Splits boss vs. add damage; noteer externals zoals Power Infusion bij het vergelijken van kleine steekproeven.

Affliction worstelt voor een raid slot naast zuster specs; highs lijken vaak op padding. Destruction zit in de buurt van A-tier, met Havoc cleave wanneer adds niet gestapeld zijn.

• Affliction: mid-pack; class competitie is brutaal.
• Destruction: blinkt uit op gecontroleerde two-target of spread momenten.

Unholy combineert A-tier-achtige damage met Death Grip value—veel comps runnen twee DK’s op grip-zware gevechten.

• Unholy: sterke damage plus grips en class utility.
• Frost (DPS): qua tuning in de buurt van de bodem, maar toch meegenomen wanneer het encounter design effectief een DK vereist.

Frost Mage is de raid default—solide damage zonder te vertrouwen op padding. Arcane en Fire volgen in brede metrics (participatie en tuning doen er beide toe).

• Frost: in de buurt van de top voor ruwe raid performance.
• Arcane / Fire: niche of middelmatig hier.

Devastation blijft upper-tier voor persoonlijke damage. Augmentation wint op groep value—logs kunnen “jouw” damage overdrijven omdat buffs door bondgenoten stromen.

• Devastation: premier Evoker DPS.
• Augmentation: lees context, niet alleen bar kleur.

Shadow Priest toont dominante cijfers op verschillende gevechten—vaak via adds en cleave (bijv. Psychic Link), dus verifieer boss damage voordat je het gratis S-tier noemt.

• Recente buffs kunnen het hoog houden naarmate de tier vordert.
• Sterkte piekt wanneer meerdere targets binnen bereik blijven.

Survival Hunter kan na buffs pieken naar S-tier op vroege bosses, en zich vervolgens settelen naarmate de gear gelijk wordt. Havoc deelt een class met Devastation; veel spelers stromen naar Evoker, wat de geaggregeerde stats vertekenen, zelfs wanneer Havoc in de praktijk prima is.

• Elemental Shaman: premier ranged pick voor veel rosters—absurde opener burst die er ongelooflijk uitziet op meters; value hangt af van of je groep die windows kan benutten tijdens progressie.
• Enhancement Shaman: mechanisch veeleisend, maar undertuned in raid versus Elemental hier; melee onvriendelijke layouts en target caps doen nog steeds pijn.
• Balance Druid: over het algemeen prima, hoewel “spread cleave specialist” upside minder speciaal is wanneer elk gevecht adds heeft; Feral wil grotere raid buffs terwijl het sterk blijft in Mythic+.
• Retribution Paladin: vaak rond A-tier geplaatst in vroege heroic data—let op Mythic naarmate rosters en toewijzingen stabiliseren.

Deze tier list blijft met opzet voorzichtig: gespreide raid releases, frequente tuning en padding-vriendelijke ontmoetingen kunnen allemaal vertekenen wat logs impliceren. Het meest flitsende getal is niet altijd de belangrijkste bijdrage aan een kill.

• Veranker vergelijkingen in boss damage, toewijzingen en vereiste utility—niet alleen geaggregeerde DPS.
• Controleer de meta opnieuw nadat Mythic strats stabiliseren en iedereen BiS gear nadert.
• De meeste classes zitten dichter bij elkaar dan tier memes suggereren—comfort, consistentie en roster gaten bepalen nog steeds trials.