Zawartość pojawia się falami – March of the Golden, Void Spire i powiązane skrzydła – więc porównania są bardziej chaotyczne niż po jednym monolitycznym wydaniu. Walki w stylu bliźniaczych smoków i fazy z dużą ilością addów zawyżają wskaźniki; na starciach w stylu Crown of the Cosmos zawsze sprawdzaj obrażenia zadawane bossowi, a nie tylko ogólne.

• Mieszany ekwipunek między grupami zmienia pozorne moce specyfikacji o kilka poziomów przedmiotów.
• Projekty z dużą ilością addów nagradzają nabijanie wskaźników, chyba że przeczytasz szczegółową analizę.

Co zmienia się z tygodnia na tydzień

• Nowe starcia odblokowują się w napiętym harmonogramie, więc rankingi zmieniają się, zanim społeczność ustali standardowe strategie.
• Publiczne logi z Mythic mogą pozostawać w tyle za grupami skupionymi na progresie, które nie publikują wszystkiego.
• Poziomy ekwipunku wciąż rosną; różnica nawet ~10 poziomów przedmiotów może zmienić względne skalowanie bardziej niż sugeruje to płaski procent, w miarę jak sezon dojrzewa.
• Importowane nawyki z heroica, różne rozmiary kompozycji i momenty “kto dostał PI” mogą zmieniać kolejność tej samej specyfikacji z walki na walkę.

Używaj poniższych tierów jako ogólnej wskazówki, a nie trwałego werdyktu. Komfort, potrzeby składu i przydziały do walki wciąż są ważniejsze niż surowy kolor wskaźnika.

Nabijanie obrażeń to przepustowość, która nie skraca starcia – zazwyczaj duże AoE na addach, które i tak by zginęły, lub cooldowny kierowane na cele o niskiej wartości. Jeśli rozdzielisz te obrażenia na cały rajd, czas zabicia ledwo się zmieni, ale pasek jednego gracza może wyglądać jak z innej gry.

• Obecne dyskusje o rajdach często cytują void orbs i podobne roje: świetne do zrzutów ekranu z pierwszego miejsca, słabe do udowodnienia “prawdziwej” wyższości.
• Augmentation Evoker wymaga innego odczytu – duża część jego wpływu przechodzi przez sojuszników za pośrednictwem Ebon Might i powiązanych efektów, więc osobiste paski nie porównują się 1:1 z tradycyjnym DPS.
• Każda lista tierów, która opiera się na surowych logach podczas tuningu w pierwszym tygodniu, powinna być traktowana przede wszystkim jako rozrywka, a dopiero potem jako nauka.

Rozważ obrażenia zadawane bossowi, kontrolę addów i użyteczność rajdu (gripy, externale, buffy) obok ogólnej przepustowości – wskaźnik często nagradza widowiskowość na początku.

• “Najlepsze momenty” Devastation Evokera na walkach w stylu smoka mogą odzwierciedlać nabijanie orbów, a nie tylko umiejętności.
• Podziel obrażenia zadawane bossowi i addom; zwróć uwagę na externale, takie jak Power Infusion, porównując małe próby.

Affliction walczy o miejsce w rajdzie obok siostrzanych specyfikacji; wysokie wyniki często wyglądają na nabijanie. Destruction plasuje się w pobliżu A-tieru, z Havoc cleave, gdy addy nie są ustawione w kupie.

• Affliction: w środku stawki; konkurencja w klasie jest brutalna.
• Destruction: wyróżnia się w kontrolowanych momentach z dwoma celami lub rozproszonymi celami.

Unholy łączy obrażenia na poziomie A-tieru z wartością Death Grip – wiele kompozycji używa dwóch DK na walkach z dużą ilością gripów.

• Unholy: silne obrażenia plus gripy i użyteczność klasy.
• Frost (DPS): pod względem tuningu blisko dna, ale wciąż zabierany, gdy projekt starcia skutecznie wymaga DK.

Frost Mage jest domyślnym wyborem do rajdu – solidne obrażenia bez polegania na nabijaniu. Arcane i Fire pozostają w tyle w szerokich metrykach (liczy się zarówno uczestnictwo, jak i tuning).

• Frost: blisko szczytu pod względem surowej wydajności w rajdzie.
• Arcane / Fire: niszowe lub przeciętne tutaj.

Devastation pozostaje w górnym tierze pod względem osobistych obrażeń. Augmentation wygrywa pod względem wartości dla grupy – logi mogą zawyżać “twoje” obrażenia, ponieważ buffy przepływają przez sojuszników.

• Devastation: premierowy DPS Evokera.
• Augmentation: czytaj kontekst, a nie tylko kolor paska.

Shadow Priest wykazuje dominujące liczby w kilku walkach – często za pośrednictwem addów i cleave (np. Psychic Link), więc zweryfikuj obrażenia zadawane bossowi, zanim nazwiesz go darmowym S-tierem.

• Ostatnie buffy mogą utrzymać go wysoko w miarę dojrzewania tieru.
• Siła wzrasta, gdy wiele celów pozostaje w zasięgu.

Survival Hunter może wystrzelić do S-tieru na wczesnych bossach po buffach, a następnie ustabilizować się, gdy ekwipunek się wyrówna. Havoc dzieli klasę z Devastation; wielu graczy kieruje się do Evokera, co wypacza zagregowane statystyki, nawet gdy Havoc jest w porządku w praktyce.

• Elemental Shaman: premierowy wybór dystansowy dla wielu składów – absurdalny burst na otwarciu, który wygląda niesamowicie na wskaźnikach; wartość zależy od tego, czy twoja grupa może wykorzystać te okna podczas progresu.
• Enhancement Shaman: wymagający mechanicznie, ale niedotuningowany w rajdzie w porównaniu z Elemental; układy nieprzyjazne melee i limity celów wciąż szkodzą.
• Balance Druid: ogólnie w porządku, chociaż zaleta “specjalisty od spread cleave” jest mniej specjalna, gdy każda walka ma addy; Feral chce większych buffów rajdowych, pozostając silnym w Mythic+.
• Retribution Paladin: często przypięty do A-tieru we wczesnych danych z heroica – obserwuj Mythic, gdy składy i przydziały się ustabilizują.

Ta lista tierów celowo pozostaje ostrożna: stopniowe wydawanie rajdu, częsty tuning i starcia sprzyjające nabijaniu mogą zniekształcać to, co sugerują logi. Najbardziej efektowna liczba nie zawsze jest najważniejszym wkładem w zabicie.

• Porównania opieraj na obrażeniach zadawanych bossowi, przydziałach i wymaganej użyteczności – a nie tylko na zagregowanym DPS.
• Sprawdź ponownie metę po ustabilizowaniu się strategii Mythic i gdy wszyscy zbliżą się do ekwipunku BiS.
• Większość klas jest bliżej siebie, niż sugerują memy o tierach – komfort, spójność i luki w składzie wciąż decydują o próbach.